Good Fighters

1 mei 2010, Open Klasse World Cup, Houffalize

Na m’n overwinning afgelopen jaar ging ik voor niks minder dan opnieuw winst, aangezien ik niet kon starten tussen de profs op zondag. De startklim op de Rue de St. Roch zorgde al snel voor schifting, ik volgde op enkele meters van Hans Becking en Kristof Houben (vorig jaar tweede en laatste tijd zeer goed op dreef). In de tweede klim moet de Nederlander een gaatje laten en als ik kan passeren heeft Kristof al 20m bonus, dit blijft zo tot hij kort voor de finish overkop gaat.

Samen gaan we nog vier ronden tegemoet en op een steile klim kan ik me losrukken en begin aan m’n solotocht. Ik loop 10-15s uit maar halfkoers sluit Kristof onverwacht weer aan, shit, twijfels! Ik voel me (net als vorige week) niet zo fris en bekijk het even vanuit tweede positie. In de afdalingen gaat Kristof érg hard, ik ben ook technisch maar moet toch moeite doen om in z’n spoor te blijven. Gelukkig klim ik ietsje beter, al heeft dat ook iets te maken met m’n gepimpte Cannondale van Resi Bike, hij schommelt momenteel rond de 8kg, terwijl ik op 58kg sta, een veelbelovende combinatie dus!

Aan de fameuze brandweerafdaling gaat Kristof ook nu weer vol risico naar beneden en neemt een tweede duik naast het pad. Ik blijf wel recht en trek stevig door op de laatste klim. De laatste ronde is een ‘ererondje’ waarbij de krampen me van overal lijken te overvallen. Rechtblijven is de boodschap, dit in tegenstelling tot mezelf vorig jaar en Kristof dit jaar.

Uiteindelijk loop ik nog een minuut uit op Kristof en kom overgelukkig over de finish, mission accomplished!

Mtb is nu eenmaal uithouding, tactiek en techniek, het is die combinatie die de winnaar bepaald. Kristof verwoordde het achteraf uitstekend; “Ik was wellicht iets te fel. Als je aan de leiding rijd is het nu eenmaal dom dat je valt. Ik voelde me zeer goed maar of dit voldoende was voor de zege vandaag durf ik niet te stellen. Ik maakte amper twee foutjes maar Robby geen enkele. We waren mekaar zeker waard.”

1. BEL1988 DE BOCK Robby 1:23:49 1 U23

2. BEL1978 HOUBEN Kristof 1:24:47 1 ELI

3. BEL1986 FLION Jorgen 1:27:57 2 ELI

25 april 2010, Wallonia Cup #3, Mons

Na de Wallonia Cups in Dinant (4^e, 2^e u23) en Thieusies (6^e, 5^e u23) werd de Wallonia Cup in Mons pas m’n derde wedstrijd van het jaar. Na een pauze van vijf weken (examens) was ik toch ietwat onzeker.

Ik startte op de tweede rij, zat meteen vlot vierde en dook vervolgens als eerste de singletrack in, achternagezeten door het grote pak. Aangezien ¾ van het parcours singletrack was bleef ik dus erg lang op kop. Ik legde het tempo niet te hoog, maar door ‘smooth’ te rijden over het technische parcours zette ik de anderen onder druk.

We gingen de tweede ronde in met vier, al diende ik na een schakelfout Gaudy en Claes te laten rijden, ze waren hoe dan ook beter want ik miste frisheid en punch in de vele korte klimmetjes. Ik reed solo derde met Labie en een onbekende op 50m achterstand. Op een lang vlak stuk twijfelde ik even, maar zette toch door, met succes want het gaatje vergrootte stelselmatig. Een halve koers reed ik solo, tot in de zesde (van acht) ronde eerstejaars Ruben Scheire aansloot. Ik had nog nooit tegen hem gereden, maar met z’n beneluxtitel vorig jaar en sterke internationale uitslagen dit jaar kon ik wel iets verwachten. Elke meter waar je kon rechtstaan deed hij het en zette me zo sterk onder druk, tot ik na een schakelfoutje (gloednieuwe xx groep, thanks to RESI bike!) begaf.

Anderhalve ronde van het einde kan ik plots weer aansluiten bij Ruben en neem snel z’n rijsignalen in me op en versnel vervolgens maximaal (damned, eerste kramp). Hij lijkt te begeven en ik pers er weer een finale uit zoals Dinant en Thieusies. Zo finish ik uiteindelijk als derde algemeen en kwam zo blijkbaar nog kort bij de eerste twee. Ruben eindigt op enkele minuten vierde. Eindelijk nog eens op het podium en tevens eerste belofte!

Volgende week tracht ik m’n overwinning in de open klasse van Houffalize 09 over te doen, al verwacht ik sterke concurrentie van Houben, Henderieckx, Janssens, Delfosse en Maes, allen tien jaar ouder dan mij.

Na twee wegkoersen die letterlijk en figuurlijk in het water vielen vond de eerste Wallonia Cup plaats in Dinant. Het parcours lag er droog en mooi bij, nog eens echt biken. Ik koos dit seizoen voor de nieuwe Cannondale Flash hardtail en die deed het ook hier perfect.

Ik startte achteraan maar kon na een hevige start bijna vooraan aansluiten.  Inmiddels waren Massaer en Labie er al vandoor. Een groepje van tien dunde snel uit door het stevige klimtempo gevolgd door ruige afdalingen en vooral, door het voortdurend inhalen van andere categoriën. Dit laatste vereiste toch veel aandacht en ik pakte het tactisch aan door me op kop van ons groepje te zetten waar het nodig was.

Ik ga de laatste twee ronden in met een Fransman en Ottignies-winnaar Gaudy. Op het einde van de lange klim kan ik in beide rondes naar de kop spurten en de anderen in de afdalingen zo op kleine achterstand zetten. Dit plan werkte goed, al waren ze duidelijk sterk genoeg om later weer te komen aanpikken. Uiteindelijk is de uitloper van de laatste gravelklim bepalend. Gaudy neemt 20m en ik kan met een mooie jump-drift-beweging de Fransman voorblijven.

Ik finish als vierde scratch en tweede belofte. De eerste xc-wedstrijd die puur als training diende eindigt al meteen met een onverhoopt resultaat en een nog veel beter gevoel. Op naar de volgende Wallonia Cup nu zondag.

uitslag: 1. Joris Massaer 2. Olivier Labie    3. Patrick Gaudy 4. Robby De Bock